Гісторыя Першамайскага Пасёлка.
Гэта было даўным-даўно. Тэрыторыя ўсёй
Беларусі і частка Украіны з Літвой былі пад уладай знамянітага князя
Ваштэйна. Данная тэрыторыя была дадзена Ваштэйну прыблізна ў 1650
годзе. Народу пад уладай Ваштэйна жылося дрэнна, яны плацілі
бялікія падаткі. За кошт грошай, якія сабіраліся з народу,
Ваштэйн наладжваў балы. Раецкі быў родзічам Ваштэйна і вось гэтая
зямля і засталася яму пасля смерці Ваштэйна, за выключэннем Украіны і
Літвы, якія адышлі ад Ваштэйна ў выніку войн.
Пасля вайны з Напалеонам, у якой Дунін-Раецкі
вызначыўся як знамяніты палкавозець і яго палац быў разбураны.
Канстанцін ў 1837 г. заснаваў новы маёнтак, які стаіць і на сённяшні
дзень. У гэты час з Аўстрыі прыехаў Кашыц. Раеўскі
пазнаёміўся з Кашыцам, будучы разам у Пецербургу ў царскім двары.
Пасля гэтага Кашыц рашыў наведаць Раецкага, які ў гэты час быў
хворы. Тут яны і пазнаёміліся бліжэй. Кашыц узяў дачку
Раецкага замуж, за што і атрымаў у падарунак гэты маёнтак. З
гэтага часу маёнтак стаў называцца Кашыцавым. Царскі ўрад даў
загад усім панам, каб яны надзялілі слуг зямлёй. Так было
аддадзена мястэчка Карэлічы, Цетра, Рап'ёва.
Для пабудовы канюшні Кашыц запазычыў у банку грошы,
якія ў срок не быплаціў. За гэта хацелі забраць у яго
маёнтак. Яму дапамог Мандалевіч, і яго дзед. Мандалевіч
трымаў маслазавод, а дзед яго быў багатым і жыў у Вільні. Ён
пазычыў грошы Кашыцу, дзякуючы чаму захаваўся яго маёнтак.
У 1926 г. Кашыц памёр. Маёнтак застаўся яго
сыну - Феліксу. Даход гаспадаркі складаў 126 тыс. руб., а расход
96 тыс. руб. 30 тыс. штогод Кашыц Фелікс выплачваў у банк.
У 1939 г. прыйшла чырвоная Армія. Памешчыкі пачалі ўцякаць.
Фкашыц уцёк. А пасля, пераапрануўшыся, вярнуўся ў Навагрудак і
наняўся пасвіць кароў. Пасля адыходу чырвонай Арміі Кашыц
становіцца ўпраўляючым у маёнтку. У час Айчыннай вайны ён быў
забіты немцамі. Зямля адышла пад М.Т.С.
У 1948 г. сяляне працаваўшыся на пана падалі заяву,
каб ім далі пляцы для пабудовы хат. Так 1 мая 1948 г. быў
заснаваны Першамайскі пасёлак. На 1 мая жыхары пасёлка ўвайшлі ў
склад брыгады калгаса імя Жданава (зарас — імя Царука).